Dökülenler

Uykulu gözlerin kapanırken geceye; Gökyüzünde bir yıldız olmak isterdim, Pencerenden seni seyreyleyen Kabuslarına aydınlık, korkularına güç Ve boynuna ince bir tül, zarif... Pervazdan süzülen rüzgar olmak isterdim, Bahçendeki kırmızı güllerin kokusunu alıp Saçlarını okşayan, dudaklarında gezinen Ve tenine sinen, sakince... Irmağın şarıltısına karışan yaprak hışırtısı olmak isterdim, Kulaklarından zihnine süzülüp Kalp atışlarına huzur veren, Doğanın koynunda uyurcasına... Ve mahmur gözlerin açılırken yeni güne Kehribarda kalakalmış kelebek misali Abanoz bakışlarında derinlere inmek ve Kirpiklerini öpmek isterdim, güneşten önce.