Kayıtlar

Haziran, 2022 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Ad Astra

Mum ışığında gevşiyor sanki Gaia  Turuncu bir gece hakim yukarıda Bölük pörçük bulutlar ama açık seçik ay  Yıldızlar soluk birer gömü gibi aralarda parıldıyorlar  Yamaçtan aşağı bir belirip bir kaybolan ateşböcekleri misali  Yerin ve göğün yüzleri farklı sanki, arada bir filtre  Kendine akışkan tepeler, pıhtılaşıp çökmüş yer Battıkça batan insan, gözleri gökte  Bir rüzgar sesine tutunup gitmek istercesine  Ikınıyor sanki doğa; üzgün, kırgın, sinirle İvedi bir boşalma gerekli, ama nereye?  Aşağısı yukarısı yok, evren sonsuz, yönsüz, yansız..  Çalakirli her zerresi insan elinin değdiği  Kutsal sayan kendini, en büyük günahı evrenin halbuki Mağlubiyetlerden hallice bir galibiyet nemi var sanki, ufak bir sezi... 

Ömür

Resim
Işığında oturmalık mumlarım var benim  Sessizce kaybolmalı karanlıklarımda Kollarında dans etmelik müziklerim var benim  Göğsünde okumalı şiirlerimi Avcunda ısınmalık ellerim var benim  Boynuna dolanmalı kollarım Sana gelmesi gereken adımlarım var benim  Nefesine karışması gerek nefeslerimin Kokunla uyumalık gecelerim var benim  Gözlerine uyanmalı sabahlarım Saymamız gerek yıldızlarımızı, sonsuzca Doğurmamız gerek güneşleri, hiç batmamacasına Koynun yuvam olsun, kelebek ömrü kadar... 

Ad İnfinitum

Vermek mi? Uykundan, zamanından, kendinden; olur olmaz demeden Sonunu düşünmeden her şeyini vermek… Almak mı? Yoksa çalmak mı karşındakinin zamanını? Ne verilirse onu sorgulamadan, benimsercesine… Uymak mı? Ona doğru koşturmak tökezleye tökezleye, O da gelir mi gelmez mi diye düşünmeden… Tanımak mı? Kendinden önce onu, her şeyiyle Bilmek, öğrenmek ve benzemek ona zamanla… Açmak mı? Ruhunu, bedenini, kalbini, düşüncelerini Saf bir inançla güvenerek… Kapanmak mı? Dışarıya, başkasına, kendine Ondan başka her şeye rest çekercesine… Onu sevmek değil ona hapsolmak, Sevgiyle kanatlanacağına kendine kelepçe vurmak. Oysa sevmek; Kendinden vermek ve ondan almak Verdiğin kadar uykunu, zamanını, enerjini, sevgini... Tanımak hem kendini hem onu Hem de ayak uydurmak birbirine... Açmak kalbini ona ve izin vermek sana açılmasına Kapamak gözlerini ve dağılmak sonsuzluğa Birlikte...