Ad İnfinitum

Vermek mi?

Uykundan, zamanından, kendinden; olur olmaz demeden

Sonunu düşünmeden her şeyini vermek…

Almak mı?

Yoksa çalmak mı karşındakinin zamanını?

Ne verilirse onu sorgulamadan, benimsercesine…

Uymak mı?

Ona doğru koşturmak tökezleye tökezleye,

O da gelir mi gelmez mi diye düşünmeden…

Tanımak mı?

Kendinden önce onu, her şeyiyle

Bilmek, öğrenmek ve benzemek ona zamanla…

Açmak mı?

Ruhunu, bedenini, kalbini, düşüncelerini

Saf bir inançla güvenerek…

Kapanmak mı?

Dışarıya, başkasına, kendine

Ondan başka her şeye rest çekercesine…

Onu sevmek değil ona hapsolmak,

Sevgiyle kanatlanacağına kendine kelepçe vurmak.

Oysa sevmek;

Kendinden vermek ve ondan almak

Verdiğin kadar uykunu, zamanını, enerjini, sevgini...

Tanımak hem kendini hem onu

Hem de ayak uydurmak birbirine...

Açmak kalbini ona ve izin vermek sana açılmasına

Kapamak gözlerini ve dağılmak sonsuzluğa

Birlikte...