Kıyıdan Uzağa

Zamanın kıyısında uzanmış

Andan bağımsız varoluşlardayım.

Ne buradayım ne başka yerde,

Buradayım ama başka yerdeyim de.

 

Gecenin kıyısında sere serpe

Yorgun düşmüş iç sesim…

Rüzgar mı fısıldıyor boynuma,

Öpücük öncesi soluğun mu, serin?

 

Günlerin kıyısında uykulu

Göğü izliyorum kısık kısık.

Gri mi bulutlar, mavi mi gök?

Bilmem, seni görüyorum ben.

 

Yaşamın kıyısında kıvrılmış,

Kelebek olmuş tırtıl, kollarının arasında.

Gün geceye evrilmiş, gece uykuya.

Sıcak, yumuşak, huzurlu bir rüya…

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

DETERMİNİZM YORGUNU GEIST

Anın Diyalektik Kopuşu

Fetüse Dönüş