Erik Mevsimi

Kelime gel-gidi vardı yapraklarda

Dalga dalga sıkışarak yayılıyorlardı

Derme çatma bir realite oluşuyordu

Farkı kalmamıştı zamanın tanrıdan

Ne başı vardı ne sonu ne de varlığını hissettiriyordu

Çarpık çurpuktu tüm duyumsamalar

Yürek atışı mı erik çiçekleri mi kusmuk yeşili mi

Eften püften yaratılışın eksik parçaları

Çökelmişti en dibe kırık döküktü içim

Parmaklarımın arasından dökülüyordu sanrılar

Oyuklara dolan lekeler imzasıydı yırtılışın

Geldim, gittim, derildim, çatıldım,

Çarptım, çurptum, eftim, püf oldum..

Çorak sandığım topraklar yıkandı gözyaşıyla

Karanlık sandığım geceler güneş oldu yaralarıma

Soğuk sandığım uzaklar sıcacık etti içimi

Ve bir filiz pörtledi iğreti kuluçkasının ortasından

Gözlerime gökyüzü oldu, ruhuma ateş

Geçmişe rest, geleceğe umut, şimdiye yamaç

Harladı sönmüş bütün hislerimi

Açtı erik çiçekleri

 

 

 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

DETERMİNİZM YORGUNU GEIST

Soğuk, sıcağa göre soğuktur. Sıcak, soğuğa göre sıcaktır. Çok çalışmışsan sınava 80 düşüktür, çalışmamışsan yüksek. Rüzgar; üşüyen için serindir, üşümeyen için ılık. Uyku, yorgun kişi için nimettir. Yorgun değilsen gereksiz bir dinlenme hali.. Hasret, özleyen için, seven için zordur. Özlemiyorsan, sevmiyorsan birini hasret yoktur sana. Boş mesafeler vardır, sevince her metresine sövmek istediğin. Karşındaki, sen onu sevince güzeldir. Sevmiyorsan garabet.. Kitap, okumayı seven için keşfedilmemiş bir gezegende tura çıkmak gibidir. Okumayı sevmeyen içinse bir gezegene terk edilmek..  Her eylemin, duygunun ve düşüncenin anlamları farklıdır, yaşayan kişiye göre değişir. Hayat, yaşamayı seviyorsan zevklidir. Yaşamak istemiyorsan işkence.. Tam tersi de geçerlidir. Yaşamayı işkence olarak görürsen hayatı sevemezsin. Zevk almaya çalışırsan seversin. Okumayı bir şeyleri keşfetmek olarak görürsen keyifli bir eylem olur senin için, aksi halde boş iştir.  Hasreti hissediyorsan damarları...
Devamı

Anın Diyalektik Kopuşu

Alımlı bir kaos Sinsice varoluşuma yanaşan  Alt eden tüm düzenimi ve  Sarsan doğru bildiklerimi... Aleme yeni bir bakış,  Siftah yapmış sanki zihnim;  Acemi düşünceler ormanında Saye altındaymışım onca vakit..  Alacakaranlık zamanı, Sahih güneş doğuyor şimdi Asenkron ruhuma, ufaktan; Soluk yerler parlıyor, Ak yerler kararıyor,  Sıvazlanıyor tinim Afili ve senkronize ritimlerle.                            Derken... Sineme saplanıyor sızı! Âli ve kimsesiz bulutlardan  Sıska bir şimşek gibi... Ayartıcı bir koku var burnumda, Serinlik yayılıyor derinlere: Apriori mi aposteriori mi? Sentetik mi analitik mi? Alevin harlı ateşi mi, Suyun hınzır pürüzsüzlüğü mü?  Aykırı fikirler ama aşina gibiler...  Sezgisel, duyumsal, dünyasal, Algısal kayboluşlar, Sallantılı hazlar ve Alımlı bir kaos Sinsice varoluşuma ya...
Devamı

Fetüse Dönüş

İçime bir alev topu düşmüşçesine kavruluyorum. Öyleyse neden titriyorum? Durduramıyorum bunu; ellerim, bacaklarım, dudaklarım... Soğuktan titriyoruz. Neyin soğuğu bu? Neyin yokluğu? Neden açamıyorum gözlerimi? Şişmiş... Neyin acısını yaşıyor bedenim?  Ruhum hangi imkansızlıkla boğuşuyor da yenik düşüyor?  Düşmüşüm, kalkamıyorum.  Isınmaya çalışıyorum. İçimdeki bu alev... Neden tenimi ısıtamıyor ruhum?  Kime yanıyor cayır cayır?  Cenin olmuşum kaldığım yerde. Yokluk mu bu? Öyle gibi. Boşluk gibi, daha çok hiçlik gibi. Nihil ex nihilo fit. Hiçten hiçbir şey çıkmaz. Çıkmazda sıkışmışım, bedenim sancılı. İkarus'a dönmüş ruhum, erimişim. Uçabilirim sanmıştım, yanılmışım. Güneşe dokunacakken çakılmışım yere, Cenin olduğum yerde kalabilseydim keşke...
Devamı